تا قبل از یک ماه پیش قطعا به او فکر میکردم و قطعا زیاد هم فکر میکردم، ولی از یک ماه پیش تا به حال از ذهنم بیرون نرفته، حتی برای یک لحظه. خیلی حس بدی است که ذهن او پر از آدم های مختلف است و جای من در آن بسیار کوچک و تنگ است. او برای من یک هم صحبت عالی بود یا شاید اگر امیدوار باشم، او برای من یک صحبت عالی است.با او درباره همه چیز حرف میزدم و خسته نمیشدم و من حتی نمیدانم که او کیست! برایم مهم نیست. چیزی که برایم مهم هست این است که مرا دوست داشته باشد و با من حرف بزند. به من چیزهایی را بگوید که به بقیه نمیگوید و به من اعتماد کند و خلاصه اینکه دوست باشیم. امیدوار بود